|
© Bohn Stafleu van Loghum, Marjolein
|
|
maandag 04 augustus 2003 |
|
Tim James was een normale jongen van 7 jaar. Toen hij 8 werd bleek hij diabetes type 1 te hebben ontwikkeld. De eerste 20 jaar wist hij redelijk goed om te gaan met zijn aandoening; daarna wisselde hij van dierlijke naar synthetische insuline en vanaf dat moment was er geen regelen meer aan. Na tien jaar tobben, onderging hij een 'eilandjes van Langerhans transplantatie' waardoor zijn leven opnieuw veranderde...
"Ik dank mijn vernieuwde leven aan Dr. James Shapiro en zijn Edmonton Protocol," zegt James. "Zonder hem was ik vast al dood geweest of had ik in elk geval geen prettig vooruitzicht gehad. Ik zag een toekomst voor me met nier- en oogproblemen, geamputeerde ledematen en zelfs de dood. Mijn bloedsuikers vlogen alle kanten op."
Tot James in de lente van 2000 de krantenkoppen las waarin een alternatieve behandelmethode voor volwassenen met diabetes type 1 werd aangekondigd. Dit zogenaamde Edmonton Protocol hield in dat de eilandjes van Langerhans van een donor in een diabetespatint zouden worden getransplanteerd. Toen hij hierover las is hij direct begonnen met het sturen van e-mails naar Shapiro. "Ik schrok me wezenloos toen ik een aantal maanden later werd opgebeld," vertelt hij.
Binnen enkele weken zat James in het vliegtuig naar Edmonton waar bleek dat hij een geschikte persoon was voor transplantatie. Omdat transplantatie echter ook inhield het meedoen aan een drie jaar durend onderzoek, hebben James en zijn familie de koffers gepakt en zijn voor minimaal drie jaar vertrokken naar Edmonton. In december vorig jaar heeft de transplantatie plaatsgevonden en de resultaten zijn bemoedigend. Zijn gemiddelde bloedsuiker bedraagt 6,1 en hij spuit nog maar de helft van zijn oorspronkelijke insuline. Een volgende transplantatie helpt hem wellicht helemaal af van het insuline spuiten.
James controleert momenteel zijn bloedsuiker zeven maal per dag en eens in de twee weken bezoekt hij Shapiro voor bloedonderzoek. Hij mag nergens naar toe voordat de studie is afgerond maar dat maakt hem niets uit. "We vinden het heerlijk hier en het allerbelangrijkste is dat ik mijn leven terug heb, mijn vrouw haar man en mijn kinderen hun vader." |
